กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 ขอร้องท่าน ช่วยนางด้วย
จื่อเจวียนยืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องเซียงอวิ๋นไม่กะพริบตา ราวกับต้องการมองนางให้ทะลุปรุโปร่ง
เพียงไม่พบกันไม่กี่เดือน เซียงอวิ๋นเปลี่ยนไปมากจริง ๆ!
เซียงอวิ๋นยิ้มบาง ๆ มุมปากโค้งเป็นเส้นงดงาม ราวกับดอกไม้ที่ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิ
ดูเหมือนนางจะมีเนื้อมีหนังขึ้นไม่น้อย ผิวขาวดุจหิมะ แต้มสีชมพูระเรื่อ