เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391 พระชายาใหญ่คิดกลับจวนอ๋อง
พระชายาใหญ่คิดกลับจวนอ๋อง
พระชายาใหญ่เฝ้ามองไฉ่เหลียนที่ยังคงร่ำไห้ด้วยใจร้อนรน ทว่าไม่ว่านางจะถามอย่างไร ไฉ่เหลียนก็เพียงกอดนางไว้แน่นในอ้อมแขน สะอึกสะอื้นเสียงแผ่ว
พระชายาใหญ่จึงได้แต่ขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของนาง ลูบเส้นผมบนบ่า พลางร่ำไห้เอ่ยว่า
“เจ้าจะทำให้ข้าร้อนใจจนตายหรืออย่างไร ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ใครจะรู้ว่าเพียงสิ้นคำ ไฉ่เหลียนกลับร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม!
การกระทำเช่นนี้ของไฉ่เหลียนทำเอาพระชายาใหญ่ตกใจกลัว หรือว่าลูก ๆ จะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ?
นางร้อนใจจนผละออกจากอ้อมกอดของไฉ่เหลียน คว้ามือนางไว้แล้วตะโกนเสียงดัง
“เด็กโง่ เจ้ารีบพูดสิ ตกลงเกิดอะไรขึ้น? เจ้าจะทำให้ข้าร้อนใจจนตายหรืออย่างไร?”
เสี่ยวหลิงจื่อที่อยู่ข้าง ๆ คุกเข่าลงกล่าวว่า