กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 ท่านอ๋อง รีบฟื้นขึ้นมาเถิด
ท่านอ๋อง รีบฟื้นขึ้นมาเถิด
เสียงตะโกนของเสี่ยวลู่จื่อพลันดึงไต้อวี้ออกจากห้วงความคิด กลับคืนสู่ความเป็นจริง
นางสีหน้าเปลี่ยนไป ไม่สนใจน่าหลานที่อยู่ข้างกายอีกต่อไป ใช้สองมือประคองท้องโตของตน แล้ววิ่งสุดฝีเท้าไปทางห้องหนังสือ
ส่วนน่าหลานได้แต่ยืนมองนางจากไปอย่างร้อนใจ หลังได้ยินเสี่ยวลู่จื่อบอกว่าท่านอ๋องมีอาการชักกะทันหัน
นางไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าทารกในครรภ์ยังไม่ลืมตาดูโลก แล้วพุ่งออกไปโดยไม่คิดถึงสิ่งใด
เขาตกใจอย่างยิ่ง รีบวิ่งตามไปติด ๆ พลางพยายามเร่งฝีเท้าและตะโกนสุดเสียงว่า
“พระชายา ระวังเด็กในครรภ์ด้วย! โปรดระวังให้มาก!”