กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 ห้องลับ
ขณะที่ท่านอ๋องกำลังครุ่นคิดสงสัยอยู่เต็มอก เสี่ยวลู่จื่อก็เข้ามาพอดี
เห็นเสี่ยวลู่จื่อค้อมกายคำนับเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงแผ่วเบา
“ท่านอ๋อง ฟ้ามืดมากแล้ว เวลาก็ดึกไม่น้อย ท่านพักผ่อนแต่เนิ่น ๆ เถิด”
ทว่าท่านอ๋องมิได้ฟังคำเกลี้ยกล่อมของเสี่ยวลู่จื่อ กลับยกมือส่งสัญญาณให้เขารออีกสักครู่
จากนั้นท่านอ๋องเอียงศีรษะเล็กน้อย ตั้งใจฟังเสียงรอบข้าง แล้วลดเสียงพูดกับเสี่ยวลู่จื่อว่า
“เจ้าลองฟังให้ดีสิ นั่นเสียงอะไร
คล้ายมีใครกำลังร้องไห้อยู่”
เสี่ยวลู่จื่อได้ยินดังนั้นก็พลันระแวดระวังขึ้นมา
เดิมทีเขาคิดจะตะโกนถามว่าใครอยู่ตรงนั้น แต่ยังไม่ทันเปล่งเสียง ท่านอ๋องก็ยกมือห้ามไว้เสียก่อน