กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 ขอเพียงพวกเจ้าตัดขาดกัน ข้าก็ยังถือว่าเจ้าเป็นอนุภรรยาของข้า!
นายท่านอวี๋ค่อย ๆ โน้มตัวลง ยื่นมือที่สั่นเทาไปเก็บจดหมายซึ่งฮูหยินอวี๋โยนทิ้งไว้อย่างแผ่วเบา
ทว่าเมื่อเขาคลี่กระดาษจดหมายออกอย่างไม่ใส่ใจ สายตาก็กวาดผ่านถ้อยคำไม่กี่คำตรงต้นจดหมายโดยบังเอิญ—“อวิ๋นเอ๋อร์ ภรรยาข้า” ร่างทั้งร่างของเขาพลันแข็งค้าง
ดวงตาที่เดิมหรี่ปรืออยู่เบิกกว้างขึ้นทันใด เขาจ้องลายมือบนกระดาษอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เขาเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองเซียงอวิ๋นที่ยืนอยู่ไม่ไกล นายท่านอวี๋อยากหาเค้าคำอธิบายจากสีหน้าของเซียงอวิ๋น ทว่านางเพียงมองตอบเขาอย่างเงียบงัน
นายท่านอวี๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ ฝืนข่มความตกตะลึงและความสงสัยในใจ แล้วอ่านเนื้อความในจดหมายต่อ