กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 ฮูหยินอวี๋กับนายท่านอวี๋ยกเด็กเป็นบุตรสืบสกุล
แม่นมนอนอยู่บนเตียง ดวงตาปิดสนิท เห็นได้ชัดว่ากำลังหลับสนิท
ทว่าแม้ในยามหลับ มือของนางก็ยังไม่หยุด คอยคลำหน้าผากและแผ่นหลังเล็ก ๆ ของคุณชายน้อยไปมา
ราตรีล่วงลึก ทุกสิ่งเงียบสงัด มีเพียงเสียงแผ่วเบาจากมือแม่นมที่ลูบคลำคุณชายน้อย
ทันใดนั้น มือของแม่นมชะงักเล็กน้อย ราวกับอุณหภูมิบนร่างคุณชายน้อยจะไม่สูงเท่าก่อนแล้ว
สติของแม่นมแจ่มชัดขึ้นเล็กน้อย แต่นางง่วงงุนเหลือเกิน จึงยังลืมตาไม่ขึ้นเต็มที่
แม่นมพลิกตัว แล้วได้ยินเสียงครางอ้อแอ้เบา ๆ ดังมาจากข้างกาย
นางใจหายวาบ ผุดลุกนั่งทันที อุ้มคุณชายน้อยเข้ามาในอ้อมแขน แล้วรีบเตรียมให้นมเด็ก