กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 ไต้อวี้อภิเษกสมรส 1——เข้าวัง
“ไม่ ไม่ บิดาบุญธรรม ท่านหลอกข้า
ข้าจะเป็นองค์หญิงแห่งราชวงศ์ก่อนหน้าได้อย่างไร?
ข้าเป็นเพียงเด็กกำพร้าข้างถนนที่ถูกคนทอดทิ้ง!”
พระชายาใหญ่ร้องตะโกนด้วยอารมณ์อันพลุ่งพล่าน น้ำตาพรั่งพรูออกจากดวงตาราวกับเขื่อนแตก
นางใช้สองมือที่สั่นเทาปิดหูแน่น
พลางโซเซไปยังหน้าผาสูงชัน หมายจะกระโดดลงไป
ทันใดนั้น บิดาบุญธรรมของนางก็กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า
“นายน้อย ท่านจะดูแคลนตนเองเช่นนี้ได้อย่างไร!”
กล่าวจบ เขาก็หยิบจดหมายลับฉบับหนึ่งส่งให้พระชายาใหญ่ซึ่งยืนอยู่ริมหน้าผา