กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 ยังดีที่ทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน
ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อท่านอ๋องเห็นท่าทีของปี้จวินในวันนี้ที่แตกต่างจากปกติอย่างมาก เขาก็อดตกใจไม่ได้
เขารีบตะโกนเรียกเสียงดัง
“ปี้จวิน อากาศหนาวเหน็บเช่นนี้ เจ้ายืนเดียวดายอยู่ตรงนั้นทำอะไร?
ปี้จวิน รีบมาหาข้าเร็ว!”
สิ้นเสียง ปี้จวินก็ค่อย ๆ หันกลับมา
ท่านอ๋องเห็นรอยยิ้มเย็นเยียบประหนึ่งภูตผีผุดขึ้นบนใบหน้านาง
จากนั้นนางก็สาวเท้าเบา ๆ แต่รวดเร็ว มาถึงข้างกายท่านอ๋องในทันที
ท่านอ๋องยังไม่ทันได้ตอบสนอง ปี้จวินก็พลันกางแขนออก โอบลำคอเขาไว้แน่น
ราวกับสัตว์ร้ายหิวโหยที่ในที่สุดก็จับเหยื่ออันเป็นที่หมายตาได้