กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 เจียงอวี่เฉินถูกตี
เซียงอวิ๋นชะงักงันไปชั่วขณะ นางเบิกตากว้าง มองคนแปลกหน้าประหลาดตรงหน้าอย่างตกตะลึง
คนผู้นี้ช่างไม่รู้จักกาลเทศะ ทั้งยังพูดจาเหลวไหลอะไรออกมาก็ไม่รู้!
เมื่อฮูหยินอวี๋เดินเข้ามา เซียงอวิ๋นก็ใจหายวาบ รีบสะบัดมือของตนออกอย่างลนลาน
จื่อเจวียนรู้ว่าคนผู้นี้คือคุณชายเจียง นางกลัวว่าเซียงอวิ๋นจะพัวพันกับเขาไม่เลิก จึงรีบเอื้อมมือไปคว้าเซียงอวิ๋น ตั้งใจจะพานางจากไป
ใครจะรู้ว่าเจียงอวี่เฉินกลับตามติดเซียงอวิ๋นไม่ยอมปล่อย
เขาไม่สนใจเสียงหัวเราะเยาะอย่างไม่ไว้หน้าของฮูหยินอวี๋ ยังคงร้องเรียกชื่อเซียงอวิ๋นไม่หยุด
นายท่านเจียงกับฮูหยินเจียงที่อยู่ไกลออกไปเหลือบเห็นบุตรชายกำลังพัวพันอยู่กับพวกนาง
พวกเขากลัวบุตรชายจะเสียเปรียบ จึงรีบร้อนตรงมาทางนี้