กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 พระชายาใหญ่ปล่อยหลานซินออกจากจวนอ๋อง
พระชายาใหญ่จ้องเถ้ากระดาษที่ปลิวว่อนทั่วห้องด้วยดวงตาเลื่อนลอย
ไม่นาน เถ้ากระดาษในอ่างไฟก็ค่อย ๆ มอดไหม้จนหมด แต่พระชายาใหญ่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาว่างเปล่าและสับสน
ไฉ่เหลียนกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็รีบยกอ่างไฟออกจากห้องอย่างระมัดระวัง
ชั่วพริบตา ห้องกว้างใหญ่ก็เหลือเพียงท่านอ๋องกับพระชายาใหญ่สองคน
ท่านอ๋องมองหญิงตรงหน้าซึ่งทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า เขาไม่เคยเห็นพระชายาใหญ่มีสภาพใจสลายเช่นนี้มาก่อน
ถงเจียปี้จวินผู้หยิ่งทะนงและถือดีราวกับองค์หญิงตัวน้อยในวันวาน ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ท่านอ๋องรีบเดินมาหาพระชายาใหญ่ แล้วถามเสียงต่ำว่า
“ปี้จวิน พวกเราคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วหรือ?