กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 พระชายาใหญ่ปล่อยหลานซิน
“เฉินเอ๋อร์ กลับไปกับพ่อเถิด ได้โปรด พ่อขอร้องเจ้า!
เป็นความผิดของพ่อเอง หากตอนนั้นพ่อไม่ขัดขวาง บ้านเราก็คงมีสามรุ่นอยู่พร้อมหน้ากันแล้ว!”
บิดาของเจียงน้ำตาไหลพราก พอพูดถึงช่วงที่สะเทือนใจ เขาก็หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดน้ำตาบนใบหน้า
ขณะที่มือใหญ่หยาบกร้านนั้นค่อย ๆ เช็ดแก้มที่เต็มไปด้วยริ้วรอย เจียงอวี่เฉินก็แอบเหลือบมอง รู้สึกสงสารอยู่บ้าง
แต่เขายังคงแสร้งสงบนิ่ง เคาะปลาไม้ต่อไป
เขาพึมพำในใจ ต่อให้เซียงอวิ๋นตั้งครรภ์ เด็กคนนั้นก็เป็นลูกของนายท่านอวี๋ เกี่ยวอะไรกับข้าด้วย!
เมื่อเห็นเจียงอวี่เฉินไม่หวั่นไหว บิดาของเจียงก็ยื่นมือขวาออกมาอย่างช้า ๆ กวัดแกว่งไปมา พลางพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า