กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 ท่านอ๋องอุ้มไต้อวี้กลับห้อง
“หรูเสวี่ย?”
พระชายาใหญ่ได้ยินคำว่า “หรูเสวี่ย” สองคำนี้แล้ว ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ
นางอดใจสะท้านขึ้นมาไม่ได้ พลางคิดว่า หรือท่านอ๋องจะรู้สาเหตุการตายของหรูเสวี่ยแล้ว?
ขณะที่นางกำลังคิดหาคำตอบ ท่านอ๋องก็จ้องพระพุทธรูปที่เปล่งประกายพลางตะโกนว่า
“ตอนนั้นข้ากำชับเจ้าแล้วว่าร่างกายหรูเสวี่ยอ่อนแอ ให้เตรียมหมอตำแยไว้ล่วงหน้า!
แล้วเจ้าเล่า กลับปล่อยให้เวลาล่วงเลยไป!”
พระชายาใหญ่ได้ยินท่านอ๋องพูดเช่นนี้ ก็โกรธจนถอยกรูดไปหลายก้าว
นางเองก็ไม่ยอมอ่อนข้อ ชี้หน้าอกตนพลางตะโกนเสียงดัง
“ท่านอ๋องกำลังตำหนิหม่อมฉันหรือ?