กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263 เซียงอวิ๋นนึกถึงเจียงอวี่เฉินได้
พ่อบ้านหอบหายใจเล็กน้อย มองนายท่านเจียงกับฮูหยินในห้อง แล้วรายงานนายท่านเจียงเสียงดังว่า
“นายท่านขอรับ บ่าวเพิ่งได้ยินคนพูดกันว่า เห็นพระภิกษุหลายรูปกำลังออกไปบิณฑบาตอยู่ข้างนอก!
ในหมู่พวกเขามีคนหนึ่งที่บวชแต่ยังไว้ผม รูปร่างหน้าตาคล้ายคุณชายของพวกเราอย่างยิ่ง
คิดดูแล้ว คนผู้นั้นคงเป็นคุณชายที่หายไปจากจวนของเราหลายวันแล้วขอรับ!”
ดวงตาหม่นหมองไร้ประกายของนายท่านเจียงพลันสว่างขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น ราวกับมองเห็นแสงรุ่งอรุณในความมืด
ทั้งร่างของเขาคลายลงประหนึ่งสายธนูที่ขึงตึงแล้วถูกปล่อย หรือคนจมน้ำที่คว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้ สีหน้าเปี่ยมทั้งความยินดีและตื่นเต้น