กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 อย่ามาแย่งลูกของข้า
ไต้อวี้ได้ยินอนุหลานบอกว่าขนมซานจาไม่มีพิษ ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที นางคิดว่า
อีกฝ่ายก็แค่มีน้ำใจ
ช่างเถิด หากกินแล้วไม่สบายใจ จะเอากลับไปแล้วไม่กินก็ได้
เวลานี้ลมยิ่งพัดแรงขึ้น ไต้อวี้เมื่อวานเหนื่อยอยู่บ้างจริง ๆ จึงคิดว่าจะรีบกลับห้องไปพร้อมกับเจียวโหรว
นางจึงยื่นมือทั้งสองข้างรับจานขนมซานจามา ยิ้มแล้วกล่าวว่า
“ฟังน้องหญิงพูดเข้าสิ จะมีพิษได้อย่างไรเล่า!
พวกเราล้วนเป็นสตรีของท่านอ๋อง สนิทสนมกันประหนึ่งพี่น้อง!
ลำบากน้องหญิงแล้วที่อุตส่าห์ใส่ใจ ยังจำได้ด้วยว่าข้าอยากกินอะไร!”
หลังกล่าวทักทายกันสองสามประโยค ไต้อวี้ก็อ้างว่าร่างกายเหนื่อยล้า แล้วกลับห้องไปพร้อมกับเจียวโหรว