กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241 เกียรติแห่งจวนเป่ยจิ้งอ๋อง
เมื่อได้ฟังถ้อยคำเช่นนั้นจากเจียวโหรว ไต้อวี้ก็พลันลุกขึ้นยืน แล้วค่อย ๆ ก้าวไปยังหน้าต่าง
นางทอดสายตามองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง สายลมแผ่วเบาพัดผ่านใบหน้า พลิ้วเส้นผมสองสามปอยให้ไหวตาม
ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับน้อย ๆ ก่อนนางจะเอ่ยเสียงแผ่วหวานราวสายลมในฤดูใบไม้ผลิว่า
“พี่สาว ท่านก็รู้ ข้าไม่เคยสนใจเรื่องแย่งชิงความโปรดปราน สิ่งที่ข้าปรารถนามีเพียงได้พบคนที่มีใจมั่นคงต่อกันเท่านั้น”
เมื่อเจียวโหรวได้ยินเช่นนั้น นางก็รีบก้าวเข้าไปหา ยื่นมือกุมมือเรียวงามของไต้อวี้ไว้แน่น ใบหน้าเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า
“น้องสาว ข้าจะไม่รู้ใจเจ้าได้อย่างไร