กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 จวนสกุลหลินก็เป็นตระกูลผู้ดีมีชื่อเสียง
ไต้อวี้ก้มมองนิ้วสองนิ้วที่บาดเจ็บของตน ในใจเต็มไปด้วยความจนใจ ได้แต่ค่อย ๆ วางเส้นไหมในมือลงข้าง ๆ แล้วก้าวขึ้นเตียงไปพักผ่อน
คืนนั้น แสงจันทร์ส่องผ่านกรอบหน้าต่างเข้ามาในห้อง ทำให้ทุกสิ่งดูหนาวเย็นเป็นพิเศษ
ไต้อวี้นอนนิ่งอยู่บนเตียง หลับตาสนิท แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดกลับนอนไม่หลับแม้แต่น้อย
นางพลิกตัวไปมาไม่หยุด พยายามหาท่านอนที่สบาย แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ยังนอนไม่หลับ
ผ่านไปนาน ไต้อวี้จึงตัดสินใจสวมเสื้อคลุมตัวใน แล้วค่อย ๆ ลงจากเตียงอย่างเบามือเบาเท้า เดินไปที่หน้าต่าง
นางผลักหน้าต่างเปิด ลมหนาวพัดปะทะใบหน้า เสียงลมด้านนอกดังหวิว อากาศยิ่งหนาวขึ้นทุกที