กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 ไต้อวี้ตกม้าอีกครั้ง
“ย่าห์! ย่าห์! ย่าห์...”
เสียงร้องเรียกกังวานใสดังออกจากปากไต้อวี้ไม่ขาดสาย
เห็นนางขี่อยู่บนหลังม้าสูงใหญ่ด้วยท่วงท่าสง่างามองอาจ
ยามนี้นางกำลังเดินทางกลับจวนอ๋อง
ลูกจ้างร้านบางคนขี่ม้า ส่วนบางคนก็ช่วยสารถีบังคับรถม้า
แม้จะเข้าสู่ต้นฤดูหนาวแล้ว แต่อากาศวันนี้ก็เพียงเย็นเล็กน้อย โชคดีที่ไม่มีลมพัด จึงไม่รู้สึกหนาวเหน็บจนเกินไป
ไต้อวี้นั่งบนหลังม้าอย่างมั่นคง ร่างของนางเบาหวิวพลิ้วไหว ราวกับกำลังร่ายรำอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ ในใจก็ยิ่งตื่นเต้นฮึกเหิมและเปี่ยมด้วยความห้าวหาญ
กล่าวไปก็น่าแปลก ตั้งแต่หลายวันก่อน หลังจากกินยาที่ท่านหมอสั่ง อาการของนางก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่อาการแพ้ท้องอันน่ารำคาญก็ลดน้อยลงมาก