กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 หญิงสาวผู้เหนือสามัญ
ช่างหวุดหวิดเหลือเกิน!
เกือบได้ดื่มยาบำรุงครรภ์มีพิษเข้าไปแล้ว!
ไต้อวี้คิดว่า หากไม่มีลั่วอวี่เซวียน นางคงสิ้นชีวิตไปแล้ว
พอคิดถึงตรงนี้ นางก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนใบหน้า
แต่ไม่นาน นางก็กลับมาสงบดังเดิม ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออก รอยยิ้มบนใบหน้าพลันผลิบานดุจบุปผา
เมื่อลั่วอวี่เซวียนเห็นนางทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็คิดในใจว่า คนเช่นนี้ใช้ชีวิตอยู่ในจวนอ๋องได้อย่างไร?
นางขึ้นเป็นพระชายารองได้อย่างไรกัน?
เขาพูดอย่างจนใจว่า “ต่อไปเพื่อลูกในท้องของท่าน โปรดระวังให้มากกว่านี้เถิด!”
ไต้อวี้พยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ดวงตากระจ่างใสดุจธารน้ำจากขุนเขา สะอาดบริสุทธิ์