กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 195 ข้าผู้เป็นอ๋องรักเพียงหลินไต้อวี้
พอตกเย็น เสี่ยวลู่จื่อก็พาหญิงสาวคนหนึ่งแอบเข้ามาในค่ายทหารจริง ๆ
หญิงสาวสวมเสื้อผ้าบุรุษ ก้มหน้าตลอดทาง คอยเดินตามเสี่ยวลู่จื่อผ่านบริเวณที่ผู้คนบางตาจนมาถึงที่นี่อย่างเงียบ ๆ
เขาพาหญิงสาวมาถึงหน้ากระโจมของท่านอ๋อง แล้วกำชับเสียงเบาว่า “เดี๋ยวพอเข้าไปแล้วก็สังเกตสีหน้าท่าทางให้ดี ทำตามที่ข้าสั่งไว้”
หญิงสาวพยักหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่นางมาสถานที่เช่นนี้ จึงอดรู้สึกกลัวไม่ได้
ฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ ทุกคนต่างพักผ่อนกันแล้ว
เสี่ยวลู่จื่อเห็นว่าได้เวลาอันควร จึงยิ้มบอกหญิงสาวคนนั้นให้เข้าไปได้
เสี่ยวลู่จื่อคิดในใจว่า ท่านอ๋องเอ๋ย ท่านอ๋อง ข้าปรนนิบัติท่านมาตั้งแต่เด็ก จะไม่รู้ความคิดของท่านได้อย่างไร?