กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 จิตใจสตรีอำมหิตที่สุด
“ฮูหยินอวี๋ ท่านอย่ามาสาบานต่อฟ้าอยู่ตรงนี้เลย รีบกลับไปเถิดเจ้าค่ะ!”
จื่อเจวียนฟังคำสาบานซ้ำแล้วซ้ำเล่าของฮูหยินอวี๋ด้วยสีหน้าเอือมระอา ในใจก็หงุดหงิดยิ่งนัก อยากให้สตรีผู้นี้หายไปจากตรงหน้าเสียที
“โอ๊ย แม่นางจื่อเจวียน เหตุใดจึงพูดเช่นนั้นเล่า
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น อย่างไรเซียงอวิ๋นก็เป็นอนุภรรยาของตระกูลอวี๋เรา!
ข้าเป็นฮูหยินเอก ส่วนนางก็เป็นเพียงอนุภรรยา หรือข้ามาเยือนสักครั้งยังเข้าไปในบ้านพวกเจ้าไม่ได้หรือ”
ฮูหยินอวี๋ยืนอยู่ด้านนอกประตู ยืนกรานไม่ยอมเลิกรา พลางต่อปากต่อคำกับจื่อเจวียน