กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 ไฉ่เหลียนผู้เฉลียวฉลาดลอบมอบใจ
“พระชายาใหญ่ ข้าพาคนผู้หนึ่งมาให้ท่านแล้ว!”
ไฉ่เหลียนเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มแย้ม
ขณะนั้นพระชายาใหญ่กำลังนั่งฝึกเขียนอักษรอยู่ที่โต๊ะอย่างตั้งใจ
พอได้ยินเสียงของไฉ่เหลียน นางก็วางพู่กันในมือลงทันที แล้วลุกขึ้นยืน
นางมองไฉ่เหลียนพร้อมรอยยิ้ม ในดวงตาเผยความคาดหวังและสงสัยอยู่เล็กน้อย
ไฉ่เหลียนเดินมาข้างกายพระชายาใหญ่ แล้วกระซิบว่า “พระชายาใหญ่ บ่าวพาคนมาแล้วเจ้าค่ะ ขอเชิญท่านพบเขาสักหน่อย”
พระชายาใหญ่พยักหน้า ส่งสัญญาณให้ไฉ่เหลียนพาคนไปคอยที่ห้องด้านนอกก่อน
จากนั้นนางจึงค่อย ๆ เดินไปยังโต๊ะแป้ง เพ่งพินิจเงาตนในกระจกอย่างละเอียด