กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 จวนสกุลหลินที่รกร้าง
อากาศต้นฤดูใบไม้ร่วงเจือความเย็นอยู่เล็กน้อย สายลมพัดผ่านแก้มผู้คน
ใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทีละน้อย ก่อนร่วงหล่นจากกิ่งไม้อย่างเชื่องช้า ราวกับพิธีอำลาไร้เสียง
พวกมันพลิ้วไหวร่ายระบำกลางอากาศ ก่อนจะค่อย ๆ ตกลงบนพื้น ทำให้ถนนที่เคยคึกคักกลับเงียบเหงาและวังเวง ราวกับถูกกาลเวลาลืมเลือน
ไต้อวี้กับท่านอ๋องเดินวนเวียนอยู่หน้าประตูจวนสกุลหลิน ภายในใจเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
ทั้งสองกังวลว่าจะมีคนพบเห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้ฐานะของไต้อวี้ยังไม่ได้เปิดเผย