กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 เซียงอวิ๋นออกเรือน
“ไปกันเถิด คุณหนูใหญ่ หากยังไม่ไปก็คงกลับไม่ทันแล้ว” เจียวโหรว พระชายารอง จูงไต้อวี้เดินกลับ แต่ไม่รู้เหตุใดฟ้าจึงมืดลงทุกที ไต้อวี้ก็ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ยอมไป
“พี่หญิง ข้ามองอีกครั้งเดียว มองแค่ครั้งเดียวแล้วจะไป!” ไต้อวี้ยืนอยู่บนถนนหรงหนิง มองไปทางจวนหรงกั๋ว
“โอ๊ย บรรพบุรุษเอ๋ย ไปเถอะ อย่ามองอีกเลย ข้ารับปากว่าหากมีโอกาสจะพาเจ้าออกมาอีก” เจียวโหรวกลัวว่าจะเกิดเรื่องหากไม่รีบกลับ จึงได้แต่ลากหลินไต้อวี้ออกไปอย่างฝืนใจ
ในใจหลินไต้อวี้เคียดแค้นนายหญิงผู้เฒ่าและคนอื่น ๆ การที่เป่าอวี้กับเป่าไชแต่งงานกันเป็นเรื่องที่นางไม่อาจให้อภัยที่สุด