กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 อนุหลานแท้งบุตร
“ยามเย็นงดงามเช่นนี้ วันนี้ก็เป็นวันกลางสารท พวกเราสามคนยังเดินกลับจวนอีก ไม่สู้มาแต่งกลอนโต้ตอบกันเถิด!” พระชายาใหญ่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ดีเลย!” ไต้อวี้ตอบว่า “เมฆหมอกอาบแสงเต็มท้องฟ้า นกในป่าคืนสู่ขุนเขา เช่นนั้นเรามาแต่งกลอนในหัวข้อดวงจันทร์กระจ่างกัน ใครแพ้ต้องคัดพระสูตรวัชรปรัชญาปารมิตา”
“ดี ข้าขอเริ่มก่อนหนึ่งวรรค จันทร์ผุดขึ้นเหนือสมุทร ไกลสุดขอบฟ้าก็ร่วมชมจันทร์ดวงเดียวกัน”
“ชูจอกเชิญจันทร์กระจ่าง เงาสะท้อนเคียงข้ากลายเป็นสาม” ไต้อวี้ก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน
“จันทร์ส่องผ่านหมู่สน น้ำพุใสไหลผ่านศิลา” ท่านอ๋องครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนท่องออกมา