กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 ไต้อวี้ชิงความโปรดปราน
“ท่านอ๋อง ท่านไม่คิดถึงหม่อมฉันจริง ๆ หรือเพคะ ท่านไม่รู้หรอกว่าช่วงที่ท่านไม่อยู่ หม่อมฉันเหงาเพียงใด”
พระชายาใหญ่นอนทับอยู่บนตัวท่านอ๋อง ใช้มือลูบใบหน้าเขาเบา ๆ พลางมองเขาด้วยแววตาหลงใหล
“ปี้จวิน อย่าทำเช่นนี้ กลางวันแสก ๆ หากสาวใช้มาเห็นเข้า……” ท่านอ๋องกล่าวพลางผลักพระชายาใหญ่ออก แล้วลุกขึ้นจากเตียง
พระชายาใหญ่คิดในใจว่า ฮึ จริง ๆ เลย เพื่อผู้หญิงคนนั้นแล้วไม่แตะต้องใครอีก รอก่อนเถิด เก๋อเก๋ออวี้
จากนั้นนางก็ก้มลงจูบท่านอ๋องแน่นอีกครั้ง
“ท่านอ๋อง แย่แล้วเพคะ! แผลที่ขาของเก๋อเก๋ออวี้เป็นหนอง วันนี้ดูเหมือนขาจะมีกลิ่นเน่าเพคะ ท่านอ๋อง……”