กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 ผิดพลาดคลาดเคลื่อนโดยไม่ตั้งใจ
“ใคร ๆ ต่างก็ว่าหยางโจวแห่งเจียงหนานงดงาม เหมาะให้ผู้พเนจรเที่ยวเตร่จนชรา
สายน้ำฤดูใบไม้ผลิเขียวใสราวกับท้องฟ้า เอนกายนอนฟังฝนบนเรือวาด
หากยังไม่แก่ก็อย่าเพิ่งกลับบ้าน หากกลับไปแล้วคงต้องปวดใจ”
หญิงสาวบนเวทีดีดสายพิณเบา ๆ พลางขับร้องบทกวีบทนี้
เสียงพูดนุ่มนวลอ่อนหวานของเจียงหนานผสานกับเสียงผีผา ช่างเปี่ยมด้วยอารมณ์กวีและภาพฝัน
ทุกอิริยาบถและรอยยิ้มของหญิงสาวเรียกเสียงชื่นชมจากผู้คนทั้งร้าน
ไต้อวี้พลันคิดถึงเซียงอวิ๋นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
“พี่หลิน เงากระเรียนข้ามสระเย็น เจ้าต่อสิ”
“เงากระเรียนข้ามบึงหนาว จันทร์เย็นฝังวิญญาณบุปผา”