เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 ท่านอ๋องกับไต้อวี้หวนพบกันหลังพลัดพราก
“อวี้เอ๋อร์ เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้ามีเรื่องมากมายอยากพูดกับเจ้าเพียงใด เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าคิดถึงเจ้ามากแค่ไหน”
ระหว่างทาง ท่านอ๋องเอาแต่คิดถึงถ้อยคำที่อยากพูดกับไต้อวี้
แล้วก็คิดว่าตนจะทำอะไรล่วงเกินเกินไปไม่ได้ ไต้อวี้เป็นคนมีอารมณ์อยู่บ้าง
เมื่อนึกถึงอารมณ์แง่งอนของไต้อวี้ มุมปากท่านอ๋องก็อดยกขึ้นเล็กน้อยไม่ได้
ไม่นานนัก เขาก็มาถึงที่พักของไต้อวี้
ท่านอ๋องให้เสี่ยวลู่จื่อออกไปข้างนอกกับคนอื่น ๆ
ไต้อวี้นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มองดวงตะวันยามอัสดงด้านนอก ใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้
นางจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นตะวันตกดินคือเมื่อใด นับตั้งแต่เข้าคุก นางจึงได้รู้ว่าชีวิตนั้นยากลำบากเพียงใด
ท่านอ๋องมองไต้อวี้ พลันพบว่านางเปลี่ยนไปแล้ว