กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 วันคล้ายวันประสูติไทเฮา
“แม่นางผู้นี้ ข้าคือฮูหยินแห่งจวนนี้
ดึกดื่นเพียงนี้แล้ว หากเจ้าเป็นคนท้องถิ่น ข้าจะให้เสี่ยวเฉวียนจื่อไปส่งเจ้ากลับบ้าน
หากมาจากต่างถิ่น แม่นางไม่รังเกียจ ก็พักอยู่ในจวนของเราชั่วคราวเถิด” พระชายาใหญ่กล่าวอย่างมีเมตตา
ด้วยเหตุนี้ พระชายาใหญ่จึงพานางกลับจวน ให้พักผ่อนหนึ่งคืน
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สาง พระชายาใหญ่ก็ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ สางผมแต่งหน้า แล้วให้ไฉ่เหลียนช่วยเลือกชุดที่เหมาะจะสวมไปงานเลี้ยงวันนี้
เสี่ยวเฉวียนจื่อพลันเข้ามารายงานว่า “พระชายาใหญ่ แม่นางที่พวกเราช่วยไว้เมื่อวานขอเข้าพบพ่ะย่ะค่ะ”
ยามนั้นไฉ่เหลียนกำลังแต่งคิ้วให้พระชายาใหญ่ พอได้ยินดังนั้นนางก็โบกมือ ให้ไฉ่เหลียนออกไปก่อน