กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 ชีวิตในคุก
“แม่นางอวิ๋น แม่นางอวิ๋น ยังไม่ยอมคุยกับข้าอีกหรือ?”
นายท่านอวี๋ยืนอยู่ใต้เวที ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มองเซียงอวิ๋นบนเวทีอย่างคาดหวัง
“ดูสิ ข้าพาฮูหยินมาขอโทษเจ้าแล้ว” เขาพูดพลางเบี่ยงตัวหลบ ฮูหยินที่อยู่ข้างหลังก็ก้าวขึ้นมา ใบหน้ามีรอยยิ้มประจบไม่ต่างกัน
“อย่าโกรธข้าเลย ได้หรือไม่?” นายท่านอวี๋ถามอย่างระมัดระวัง แววตาเต็มไปด้วยความจริงใจ
เช้าตรู่วันนั้น นายท่านอวี๋พาภรรยามาถึงหอจุ้ยหง ทั้งคู่รู้ว่าเซียงอวิ๋นจะมาดีดพิณที่นี่ทุกวัน จึงตั้งใจมาขอให้นางให้อภัย
เขายืนอยู่ใต้เวที รอเซียงอวิ๋นอย่างนอบน้อม
ส่วนฮูหยินของเขายืนนิ่งอยู่ข้าง ๆ ในมือถือตลับใบงาม