กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 ไต้อวี้: เรื่องราวก่อนหน้า
“เมื่อวสันต์สิ้น ดอกไม้ร่วง โรยราพาโฉมงามชรา
บุปผาร่วง คนลาลับ ต่างไม่รู้ชะตากัน”
“โดดเดี่ยวหยิ่งทะนงในโลกนี้ จะหลบเร้นร่วมกับผู้ใด
ดอกไม้ผลิบานเช่นกัน เหตุใดจึงล่าช้า”
ภายในเรือนเซียวเซียง ไต้อวี้นอนอยู่บนตั่ง ใบหน้าซีดขาว
นางพร่ำท่องบทกลอนที่ตนรักที่สุดเหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตั้งแต่หลายวันก่อน ไต้อวี้ก็ไอไม่หยุด เช้านี้ยังไอเป็นเลือดอีกด้วย
จื่อเจวียนซึ่งอยู่ข้าง ๆ มองใบหน้าซีดขาวของไต้อวี้ด้วยใจร้อนรน นางคิดว่าต้องไปตามนายหญิงผู้เฒ่า แล้วบอกเรื่องที่แม่นางหลินล้มป่วย
นางจึงกำชับเสวี่ยเยี่ยนให้อยู่ดูแลไต้อวี้ ส่วนตนรีบรุดไปยังที่พักของนายหญิงผู้เฒ่าเพื่อรายงานอาการ