ตอนที่ 61 ถูตู๋

ตอนที่ 61 ถูตู๋

ด้วยข้อสันนิษฐานนี้ อวี๋ฉือปีนขึ้นไปอีกสองลี้ ทันใดนั้นก็มีเสียงหวีดหวิวแว่วมาจากที่ไกลลิบ เมื่อมองดูในภาพส่องจิตอีกครั้ง ฝูงปีศาจนับหมื่นตรง "ทางเข้า" คล้ายได้รับคำสั่ง

ต่างพากันโถมเข้ากระแทกม่านปราการที่ไร้รูปอีกคำรบ ดอกโลหิตอัปลักษณ์เบ่งบานดอกแล้วดอกเล่าติดต่อกันไม่ขาดสาย ส่วนเงามืดเบื้องล่างยิ่งคล้ายเกลียวคลื่นทมิฬที่ม้วนตลบ

หนุนเนื่องเบียดเสียดยัดเยียดถาโถมขึ้นมาเป็นระลอก

มีปีศาจแทรกตัวหลุดออกมาได้อย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็ร่วงหล่นลงสู่ก้นบึ้งเหวลึกไร้ก้น ทว่าในที่สุดก็ยังมีปีศาจที่แข็งแกร่งกว่าสามารถตีฝ่าวงล้อมออกมาได้สำเร็จ เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจ

บริเวณส่วนล่างสุดของภาพส่องจิตก็เต็มไปด้วยภูตผีปีศาจอาละวาดเพ่นพ่าน แม้ดูเหมือนพวกมันจะยังไม่มีความกระหายที่จะขยายอาณาเขตขึ้นมาด้านบน แต่ความรู้สึกชั่วแล่นเช่นนี้ ใครเล่าจะบอกได้แน่ชัด

ในยามนี้ อานุภาพของวิชา "หนึ่งปราณสามสูด" สิ้นสุดลงในที่สุด ภาพนิมิตพลันถูกม่านหมอกมืดครึ้มเข้าปกคลุม โดยเฉพาะตรง "ทางเข้า" ด้านล่าง

ยิ่งถูกไอปีศาจที่พวยพุ่งเสียดฟ้าก่อกวนจนเลือนหายกลายเป็นความว่างเปล่าไปโดยตรง

"ภายภาคหน้าสถานที่แห่งนี้ไม่อาจมาเหยียบได้อีกแล้ว"

อวี๋ฉือเพิ่งนึกขึ้นได้ในตอนนี้เองว่า ในแผ่นหยกที่นักพรตเฒ่ายวี๋โจวมอบให้ตนนั้น มียาสมุนไพรชนิดหนึ่งที่เจริญเติบโตรอบสภาพแวดล้อมเช่นนี้ แต่ในเมื่อเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น