ตอนที่ 58 มารอาละวาด

ตอนที่ 58 มารอาละวาด

แม้จะมีแผนที่ส่องเทพเป็นที่พึ่ง แต่อวี๋ฉือก็ไม่เคยดำดิ่งลงไปลึกเกินกว่าสี่สิบลี้เลย เพราะสภาพแวดล้อมตรงนั้นโหดร้ายเกินไป นอกเหนือจากสัตว์ร้ายนกยักษ์ที่อันตรายยิ่งกว่าแล้ว แสงสว่างที่สลัวราง

ภูมิประเทศที่สูงชันอันตราย ตลอดจนลมหยินกระแสหนาวที่ม้วนตัวพัดขึ้นมาจากก้นบึ้งเป็นครั้งคราว ล้วนลิขิตให้เขตพื้นที่แถบนั้นรวมถึงเบื้องล่างลงไปเป็นแดนมรณะที่คร่าชีวิตคนได้

ต้องระมัดระวังอย่างยิ่งยวด

"หรือว่า... จะเป็นพายุ?"

ขณะเกาะนิ่งอยู่บนหน้าผาหิน อวี๋ฉือสัมผัสได้ถึงกระแสลมพัดเสยขึ้นมาอย่างรุนแรง ทั้งยังแฝงไอหนาวเหน็บอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของหุบเขา ทว่าในไอหนาวนั้น กลับมีกลิ่นฉุนจมูกชั้นหนึ่งปนอยู่

เป็นกลิ่นของสิ่งมีชีวิต หากจะระบุให้ชัดเจนยิ่งขึ้น มันคือกลิ่นคาวสาบของสัตว์ป่ากินเนื้อ

ยิ่งไปกว่านั้น กลิ่นอายยังปะปนกันสับสน เพียงดูจากจุดนี้ ก็ไม่รู้ว่ามีนกยักษ์สัตว์ร้ายมารวมตัวกันอยู่ด้านล่างมากเท่าใด

หลังใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง อวี๋ฉือก็หยิบกระจกทองแดงส่องเทพออกมาจากแขนเสื้อ ลูบไล้ตัวกระจกที่เย็นเฉียบเบาๆ แล้วตัดสินใจ