ตอนที่ 16 ปราณดั้งเดิม

ตอนที่ 16 ปราณดั้งเดิม

บางทีในกองเถ้าถ่านนี้ อาจซุกซ่อนความเห็นแก่ตัวที่ไม่อาจล่วงรู้ ซ่อนความคิดอันต่ำช้าเลวทรามเอาไว้ ทว่าเจ้าของพวกมันอย่างไรก็ตายไปแล้ว ทั้งยังตายลงท่ามกลางเสียงหัวเราะอันเปี่ยมสุข

ในฐานะผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในหมู่พวกเขา อวี๋ฉือรู้สึกว่าตนเองควรแสดงออกถึงอะไรบางอย่าง และนี่ก็คือวิธีที่ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

ดังนั้น อวี๋ฉือจึงไม่คิดว่าตนเองกำลังผลาญสิ่งล้ำค่าทิ้งอย่างไร้ค่า แน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าการกระทำเช่นนี้สูงส่งสง่างามแต่อย่างใด เขาเพียงรู้สึกโล่งใจสบายอารมณ์