ตอนที่ 2 เสาะหาเซียน

ตอนที่ 2 เสาะหาเซียน

"เงินทองนี่มันล่อใจคนจริงแท้ จวนไป๋รื่ออาจมิได้คิดร้ายอันใด แต่หุบเขาเทียนเลี่ยมิใช่ที่ที่ดีแน่ พวกเจ้าคนธรรมดาสามัญ ก็ต้องประเมินกำลังตนเองด้วย"

อวี๋ฉือชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวอย่างนอบน้อมในทันที "ขอท่านเซียนโปรดชี้แนะด้วยขอรับ"

ท่านเซียนเสวียนชิงพอใจในท่าทีของเขายิ่งนัก จึงยิ้มบางๆ พลางว่า "เด็กดียังพอสั่งสอนได้ พึงรู้ไว้ว่าคนเราทำการใด ต้องวางแผนให้รอบคอบแล้วค่อยลงมือ หุบเขาเทียนเลี่ยแห่งนี้ เจ้าเคยไปมาก่อนหรือไม่

รู้หรือไม่ว่าที่นั่นเป็นสถานที่เช่นไร? แล้วการเก็บต้นหนวดกุ้งมีข้อห้ามอันใดบ้าง?"

"หุบเขาเทียนเลี่ยอยู่ห่างจากบ้านข้าเป็นหมื่นลี้ ผู้น้อยยังมิเคยไปมาก่อนเลยขอรับ"

สีหน้าของอวี๋ฉือยิ่งดูนอบน้อมขึ้นไปอีก "ได้ยินเพียงคำเล่าลือว่าที่นั่นภูมิประเทศสูงชัน สัตว์ร้ายชุกชุม ส่วนต้นหนวดกุ้งนั้นจะกาฝากอยู่บนต้นไม้ใหญ่ใต้หน้าผาสูงชันของหุบเขา สีกลมกลืนกับกิ่งก้าน