บทที่ 90

บทที่ 90

ยามราตรีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว

บางคนยังคงดึงดันสู้ต่อ บางคนเลือกที่จะถอนตัว

และยังมีอีกหลายคนที่ต้องสังเวยชีวิตไปแล้ว!

ในการคัดเลือกอันโหดร้ายนี้ ไม่เพียงแต่อสูรมารเท่านั้นที่น่ากลัว จิตใจมนุษย์ยังน่ากลัวยิ่งกว่าเสียอีก!

เกิ่งจวินเซิงที่หลบเลี่ยงสัตว์อสูรอยู่ตลอดทั้งคืนสีหน้าค่อนข้างคล้ำ

ชำเลืองมองซากไร้หัวบนพื้นแวบหนึ่ง

ในแววตาก็เผยความดูแคลนออกมาวูบหนึ่ง!

เขามีส่วนสูงเกือบสองเมตร ในมือถือทวนฟางเทียนกวาดสายตามองรอบด้านรอบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า

"พวกเศษสวะที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เหมือนภูตผีปีศาจ ยังกล้าออกมาอวดดีอีกงั้นหรือ?"