บทที่ 57

บทที่ 57

ออกจากบ้านแล้ว

หลินเฉินพุ่งตรงไปยังสถานีรถโดยสารตลอดทาง

ท้องฟ้าเมืองชวนเฉิงตอนตีห้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง

ผู้คนบนท้องถนนส่วนใหญ่เป็นพนักงานบริษัท หรือไม่ก็พ่อค้าแม่ค้าหาบเร่แผงลอย

ภายใต้บรรยากาศกลิ่นอายชีวิตผู้คนคละคลุ้ง ได้เพิ่มความสงบสุขให้แก่เมืองแห่งนี้เล็กน้อย

"มาแล้ว..."

เหล่าจางคนขับรถซึ่งพิงอยู่ข้างรถโดยสารสาย 502 ชำเลืองมองแวบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าทักทาย

หลินเฉินพยักหน้าเล็กน้อยเช่นกัน

จากนั้นก็ขึ้นรถไปหาที่นั่งลง