บทที่ 26

บทที่ 26

"แค่นี้?" หลินเฉิน!

ทางฝั่งโทรศัพท์ เสิ่นอิงชิงที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนหมอนในชุดนอนปิกาจู่ เมื่อเห็นข้อความตอบกลับก็ฉายแววสงสัยขึ้นในดวงตา!

ครุ่นคิดว่าแค่นี้มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

"นายหมายความว่ายังไง! หลินเฉิน! ของฉันแค่นี้ยังไม่แกร่งพออีกเหรอ?"

ทว่าข้อความถูกส่งไปแล้ว

กลับไม่มีการตอบกลับมาเสียที!

เสิ่นอิงชิงถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วเอ่ยอย่างจนใจว่า

"เจ้าคนน่ารังเกียจ! นายอยู่ที่ไหนกันแน่นี่ย!"

"อย่าให้ฉันจับตัวนายได้นะ..."