บทที่ 16

บทที่ 16

"พี่! บ่นพึมพำอะไรอยู่คะเนี่ย!"

ในตอนที่หลินเฉินกำลังเหม่อลอย

เสียงหวาน ๆ ของหลินเจียก็ดังขึ้นมาจากชั้นบน

"ไม่มีอะไร ตื่นแล้วเหรอ มากินข้าวกันเถอะ!" หลินเฉินยิ้มบาง ๆ

อ้อ!

หลังจากนั้น หลินเจียผู้เป็นน้องสาวก็ตื่นนอน ล้างหน้า แปรงฟัน กินข้าว และเตรียมตัวไปโรงเรียนตามปกติ

ก่อนออกเดินทาง หลินเฉินก็เอ่ยเรียกขึ้นมากะทันหันว่า

"หลินเจีย หนูว่าบ้านเราหลังเล็กไปไหม"

"ไม่นี่คะ" หลินเจียเผยรอยยิ้มหวานหยดเอ่ยขึ้นว่า "มีพี่ชายอยู่ บ้านจะหลังเล็กแค่ไหนหนูก็ชอบค่ะ!"