กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 พบพานโดยบังเอิญในอาราม
เกาจินเฟิ่งค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ยามหมุนตัวก็สบประสานสายตากับจีเฉิงยวนโดย “ไม่ตั้งใจ”
นางชะงักงันไปชั่วขณะ จากนั้นในแววตาก็ปรากฏความรู้สึกยินดีระคนลังเล ริมฝีปากสั่นระริกเล็กน้อย “ศิษย์... ศิษย์พี่เจ็ด? ใช่ท่านหรือไม่?”
จีเฉิงยวนชะงักฝีเท้า สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของนาง พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เจ้าคือ...”
หัวใจของเกาจินเฟิ่งเย็นวาบ เขากลับจำนางไม่ได้แล้วรึ? นางสะกดความไม่พอใจในอกลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “ศิษย์พี่เจ็ด ข้าคือเป่าเอ๋อร์อย่างไรเล่า เป่าเอ๋อร์แห่งสำนักชิงเสวียน ท่านจำไม่ได้แล้วหรือ?”
จีเฉิงยวนขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม กวาดสายตามองนางอย่างละเอียดสองครา ในที่สุดก็จำได้ “เกาเป่าเอ๋อร์?”