กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 196 โรงงานอาวุธทหารส่วนตัว
จีจิงหานยื่นมือไปบีบนิ้วมือนางเบา ๆ มิได้เอ่ยคำใด ทว่าความหมายในสายตานั้นชัดเจนยิ่ง—วางใจเถิด
ครั้นราตรีมาเยือน หลิงเซียวได้คัดเลือกยอดฝีมือห้าสิบคน ผลัดเปลี่ยนเป็นชุดเกราะสีเข้ม ลอบมุ่งหน้าไปยังเหมืองแร่ไปตามเงามืดของสันเขา
จีจิงหานติดตามอยู่ข้างกายเขา ทั้งสองคนหน้าคนหลัง ฝีเท้าแผ่วเบาและรวดเร็ว
นับแต่ได้รับน้ำพุวิญญาณมา เขาก็ราวกับได้รับการชำระเส้นเอ็นผลัดไขกระดูก ร่างกายเบาดุจนางแอ่น วรยุทธ์และกำลังภายในก็รุดหน้าไปมากเช่นกัน
เหมืองแร่ใหญ่โตกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มากนัก ภูเขาทั้งลูกตั้งแต่กลางเขาลงไปถูกขุดจนกลวงไปกว่าครึ่ง อุโมงค์เหมืองสลับซับซ้อนทับซ้อนกันตัดผ่านไปมาราวกับรังมด