ตอนที่ 182 ตั้งค่ายพักแรมที่สันเขาหมีดำ

ตอนที่ 182 ตั้งค่ายพักแรมที่สันเขาหมีดำ

เช่นนี้จึงนับว่ามีต้นมีปลาย จึงจะสามารถสะสางสายกรรมนี้ได้อย่างแท้จริง

เจียงหว่านนำถุงน้ำออกมาจากมิติ เทน้ำพุวิญญาณชามหนึ่งลงในชามดินเผาหยาบที่หัวเตียงของนายพราน

นางวางชามกลับคืนที่เดิม ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วมองคนบนเตียงอีกคราหนึ่ง

“ไปกันเถอะ เมื่อเขาตื่นขึ้นมา โรคภัยก็จะหายดีแล้ว”

ทั้งสองคนถอยออกจากบ้านไม้ เจียงหว่านดึงประตูปิดลงเบา ๆ ในห้องมีเสียงกรนเป็นจังหวะสม่ำเสมอของนายพรานดังแว่วมา

ฝีเท้าของเจียงหว่านชะงักไป

“เป็นอันใดไปรึ” จีจิงหานเห็นนางหยุดฝีเท้า จึงมองไปยังนางด้วยความประหลาดใจ

“ไม่มีอันใด”

นางสัมผัสได้ว่าพลังแห่งกรรมอันเบาบางนั้นขาดสะบั้นลงแล้ว จึงยกมุมปากขึ้น “ไปเถอะ ข้ามภูเขาลูกนี้ไป พวกเราก็สามารถลงไปยังทางหลวงได้แล้ว”