ตอนที่ 138 ช่วยเหลือพี่ใหญ่

ตอนที่ 138 ช่วยเหลือพี่ใหญ่

คนผู้นั้นขยับไหวในที่สุด

เปลือกตาของเขาสั่นระริก คล้ายต้องเค้นเรี่ยวแรงมหาศาลกว่าจะลืมขึ้นได้เพียงช่องแคบ ๆ ลูกตากรอกหมุนช้า ๆ ในเบ้าตาที่ขุ่นมัว อยู่นานทีเดียวกว่าฝืนรวมจุดสายตาไปที่ใบหน้าของหลิงชีได้

ริมฝีปากของเขาขยับ เปล่งเสียงครางอู้อี้ออกมา คล้ายลิ้นพันกันเป็นปม อีกทั้งคล้ายไม่ได้เอ่ยปากพูดมานานเหลือเกินจนลืมสิ้นแล้วว่าควรออกเสียงอย่างไร

“พี่ เป็นข้าเอง ชีชี” หลิงชียื่นมือผ่านช่องว่างของกรงเหล็กเข้าไปด้วยความปวดใจ กุมมือคู่นั้นที่เต็มไปด้วยรอยแผลเอาไว้

มือของเขาเย็นเยียบ ผอมแห้งจนเหลือแต่กระดูก กลางฝ่ามือเต็มไปด้วยรอยด้านหนาและแผลเป็นเก่าก่อน มีเล็บนิ้วมือหลายนิ้วหลุดร่วงไปแล้ว เผยให้เห็นเลือดเนื้อสีแดงคล้ำด้านล่าง