กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 คลื่นลมในท้องพระโรง
คำพูดนี้เอ่ยอย่างคลุมเครือ ทว่าผู้ที่อยู่ในที่นี้ล้วนมิใช่คนโง่เขลา
ม่านตาของฮ่องเต้เทียนฉีหดเกร็งลงเล็กน้อย นิ้วมือที่วางทาบอยู่บนที่พักแขนกำแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
ซือเฉินหยาง! เจ้าสารเลว คำพูดเยี่ยงนี้เอามาพูดต่อหน้าขุนนางบุ๋นบู๊ทั่วทั้งราชสำนักได้หรือ
“เลิกประชุมราชสำนัก!” เขาลุกขึ้นยืนพรวดพราดโดยพลัน มิทันรอให้เหล่าขุนนางได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง ก็หันหลังเดินเข้าสู่โถงหลังไปเสียแล้ว
เบื้องหลังของเขา เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในท้องพระโรงดังกึกก้องประดุจกระทะน้ำมันระเบิด ไม่อาจกดข่มไว้ได้อีกต่อไป
โถงหลัง
ฮ่องเต้เทียนฉีถีบกระถางกำยานตรงหน้าจนล้มคว่ำ ผงทองคำหกเกลื่อนกระจายเต็มพื้น