เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 หลิงเซียวเข้าสู่กองทัพ
“เช่นนั้นต่อไป ข้ายังต้องรออีกนานเท่าใด” หลิงเซียวเอ่ยถาม “คงมิอาจให้ข้าเอาแต่อุดอู้อยู่ในหมู่บ้านคฤหาสน์เพื่อขุนตัวเองให้อ้วนกระมัง”
“พักฟื้นต่อไปอีกสักครึ่งเดือนเถิด รอจนขาของเจ้าหายดีเป็นปลิดทิ้ง แม่ทัพโจวย่อมจะมารับเจ้าเอง
พึงรู้ไว้ว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ค่ายใหญ่แล้ว เจ้าคิดจะออกมาคงมิใช่เรื่องง่ายดายถึงเพียงนั้น อีกทั้งอาหารการกินที่นั่นก็แร้นแค้นยิ่งนัก”
“เมื่อไปอยู่ข้างกายโจวผิง ต้องติดตามอยู่เบื้องหลังเขาเพื่อเรียนรู้ให้ดี ว่าปกครองกองทัพอย่างไร นำทหารอย่างไร ภายหน้าตระกูลหลิงของพวกเราคงต้องพึ่งพาเจ้าแล้ว”
หลิงเซียวเงยหน้าขึ้น พยักหน้าลงอย่างแรง
ในช่วงหลายวันต่อมา วันเวลาผ่านไปอย่างสงบเงียบทว่าวุ่นวาวยิ่ง
เวลาสิบวันผ่านพ้นไปในพริบตา การไถหว่านในฤดูใบไม้ผลิก็ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้วเช่นกัน