เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 496 ประธานบริษัทผู้พิการกับบุคลิกแตกแยกผู้น่าเวทนา (25)
มู่ยวี่หยิบลูกแก้วพลังหยกที่มีอักขระสลักไว้ออกมาจากตัว แล้วยื่นให้มู่เถียนเถียน “นี่...ฉันให้เธอยืมก่อน นี่เป็นยันต์คุ้มกายที่ได้ผลชะงัดนักเชียวล่ะ”
“ให้ฉันยืมเหรอ” มู่เถียนเถียนรับมาพิจารณาดู รู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง
เธอนึกย้อนความทรงจำ ดูเหมือนว่าร่างจำลองจะเคยสวมใส่ในวัยเด็ก เพียงแต่ทำหล่นหายไปตอนที่พลัดหลงกับมู่ยวี่
“นี่ถือว่าฉันดูแลคนรุ่นหลังสักหน่อย ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวใครรู้เข้าจะหาว่าฉันรังแกเธอ” มู่ยวี่หาข้ออ้างให้ตัวเอง
มู่เถียนเถียนเอ่ยแซว “นายใจดีขนาดนี้เชียว”
“ก็ใช่น่ะสิ ผู้คนต่างขนานนามฉันว่า ผู้ใจบุญมู่ เก็บเอาไว้ให้ดีล่ะ อย่าทำพังเชียว” มู่ยวี่ยกยิ้มมุมปากแล้วจูงผีเดินจากไปอย่างสง่างาม
อยู่ดี ๆ ก็เอาลูกแก้วพลังหยกมาให้เธอยืม มู่เถียนเถียนนึกถึงคำถามของเขาเมื่อครู่