กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 ประธานบริษัทผู้พิการกับบุคลิกแตกแยกแสนขุ่นเคือง (8)
ท่าอากาศยานนานาชาติเมืองเอ
ชายคนหนึ่งสวมสูทสีเหลืองสดเนี้ยบกริบ แว่นกันแดดกรอบทองเป็นประกายวับวาว เขาขมวดคิ้วเหลือบมองนาฬิกาข้อมือฝังเพชร ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายเศรษฐีผู้มั่งคั่ง
ติดก็แต่สร้อยทองเส้นโตที่ห้อยคอ ดูเชยไปหน่อย
“ไอ้ปลาไม้บ้า เดินเร็วขนาดนั้น กระเป๋าเดินทางก็ไม่รู้จักหยิบไป” หญิงสาวท่าทางอ่อนโยนในชุดกี่เพ้า รวบผมหางม้าสูง กำลังลากกระเป๋าเดินทางสองใบเดินตรงมาหาชายคนนั้นพลางบ่นไม่หยุด