กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 ดยุกเงือกกับรักอันคลั่งไคล้ (20)
ริมฝีปากของนั่วอีเย็นนิด ๆ จุมพิตของเขาอ่อนโยน
“แผลของพี่สาวหายไปแล้ว ไม่ยุติธรรมเลย แผลของฉันยังอยู่ แต่แผลของพี่สาวกลับหายสนิท” ขณะพูด ริมฝีปากบางของนั่วอีก็คลอเคลียผิวเธออย่างแผ่วเบา
จนรู้สึกคันยุบยิบ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อว่า “พี่สาวรู้ไหม ที่จริงแล้ว...ฟันของฉันมีพิษ...”
พูดจบเขาก็กัดลงไปหนึ่งคำ เดิมทีคิดว่ามู่เถียนเถียนจะกลัวจนชักแขนหนี
แต่เธอกลับไม่ขยับ ทั้งยังลูบศีรษะเขาแล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “ฉันรู้”
ตอนนั้นหลังถูกเขากัด เธอรู้สึกหน้ามืดตาลาย แขนขาอ่อนแรง ชีถ่งก็เคยเตือนว่าฟันของเขามีพิษ