เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 พระอสูรผู้ครองพรหมจรรย์กับหางอสรพิษพันกาย (29)
เจวี๋ยเฉินลากมู่เถียนเถียนมายังโถงบรรทม
มู่เถียนเถียนปล่อยให้เขาจูงไป เธอคิดไม่ตกว่าเหตุใดเมื่อครู่เขาถึงช่วยเธอ
เขาไม่ได้อยากฆ่าเธอหรอกหรือ
มู่เถียนเถียนถามว่า [ชีถ่ง ตอนนี้เขาเป็นอสูรงูเหลือมตนนั้นหรือเจวี๋ยเฉินกันแน่]
ชีถ่ง: [เขาคือเจวี๋ยเฉิน พูดง่าย ๆ ก็คือจิตมารของเจวี๋ยเฉินกับความยึดติดของอสูรงูเหลือมต่างส่งอิทธิพลต่อกันและควบคุมร่าง อีกทั้งจิตสำนึกของเขาเองยังติดอยู่ในอาณาเขตความฝัน ร่างกายจึงเคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณ จนมาถึงหุบเขาราชันอสูรและกลายเป็นราชันอสูร]
ชีถ่ง: [ที่เขาช่วยคุณเมื่อครู่ก็คงเป็นเพราะสัญชาตญาณเช่นกัน]
มู่เถียนเถียน: [ถ้าเขาตื่นจากอาณาเขตความฝัน เจวี๋ยเฉินก็จะฟื้นด้วยใช่ไหม]
ชีถ่ง: [ตามหลักแล้วก็เป็นอย่างนั้น]