กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 พระอสูรผู้ครองพรหมจรรย์กับหางอสรพิษพันกาย (27)
มู่เถียนเถียนตามหูเยวี่ยมาถึงภูเขาหญ้าวิญญาณ
ที่นี่มีปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ นับเป็นโลกปฐพีที่หาได้ยากยิ่งในหุบเขาราชันอสูร
ทว่ารอบนอกภูเขาหญ้าวิญญาณมีอสูรแมงมุมขนาดยักษ์สิบกว่าตนเดินลาดตระเวนอยู่
หูเยวี่ยดึงมู่เถียนเถียนไปซ่อน “พวกนั้นเป็นอสูรแมงมุมจากโถงราชันอสูร พวกมันนี่แหละที่จับเราไป อย่าให้มันเห็นเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธอก็จะถูกจับด้วย”
อสูรแมงมุมแต่ละตนมีการตระหนักมรรคหกถึงเจ็ดร้อยปี พลังอำนาจไม่อาจดูเบา
มู่เถียนเถียนถาม “มีทางเข้าอื่นอีกไหม?”
“ตามฉันมา”
หูเยวี่ยพาเธอมาถึงจุดที่มีผู้เฝ้าน้อย “ตรงนี้อยู่ไกลและลับตามาก แทบไม่มีภูตอสูรผ่านมา อย่างมากก็มีเฝ้าแค่สองสามตน”