กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 พระอสูรผู้ครองพรหมจรรย์กับหางอสรพิษพันกาย (7)
มู่เถียนเถียนมองเนื้อไก่อย่างเหม่อลอย
อดรำพึงในใจไม่ได้ ผู้ชายแบบนี้ยังหลงเหลืออยู่บนโลกด้วยหรือ
ย้อนกลับไปในปีนั้น
เธอแอบจับไก่ป่าตัวหนึ่งมาย่างกินในป่าหลังเขาของวัดวิญญาณสงบ
เจวี๋ยเฉินมาเห็นเข้า ใบหน้าแดงก่ำ พูดตะกุกตะกักว่า “สถานที่บริสุทธิ์ของนิกายพุทธ เธอ... เธอทำอย่างนี้ได้อย่างไร...”
นับแต่วันแรกที่พบกัน หลังเขาเห็นร่างกายเธอ ทุกครั้งที่เจอหน้าเขาก็หน้าแดงจัด พูดจาไม่คล่อง
“ที่นี่ไม่ใช่อาณาเขตปกครองของวัดวิญญาณสงบเสียหน่อย” มู่เถียนเถียนถามเขา “นายออกมาทำไม ชั่วยามนี้ไม่ใช่ว่าต้องสวดพระสูตรหรือ”